Konie i jeźdźcy oraz inne końskie sprawy ...

logo

Ludzie.




Na tej stronie zamieszczam notki do nazwisk osób, na które powołuję się na innych moich stronach. Oczywiście z pominięciem tych, do których odnoszę się negatywnie.
Kolejność alfabetyczna, według nazwisk.


Jan Kowalczyk [ 1 ]

Wybitny jeździec, jedyny polski zdobywca złotego medalu olimpijskiego w jeździectwie: Igrzyska Olimpijskie w Moskwie w 1980 r., w konkursie skoków, na koniu Artemor.
Urodził się w 1941 r. w Drogomyślu, w rodzinie, w której nikt, nigdy nie miał do czynienia z końmi. Jednak już w szkole podstawowej zaczął jeździć konno. Było to w roku 1954, a już rok później odniósł swoje pierwsze zwycięstwo na zawodach pokazowych. Pierwszy medal Mistrzostw Polski zdobywa w WKKW, w 1958 r., w barwach "Cwału" Poznań. Od roku 1962 reprezentuje CWKS "Legia" Warszawa. Był dwukrotnym medalistą Mistrzostw Polski w WKKW, 15 (piętnaście!) razy był Mistrzem Polski w skokach przez przeszkody, 43 razy startował w Pucharze Narodów, w tym cztery razy wygrał, dwukrotnie startował w Mistrzostwach Europy (w tym raz 4-5 miejsce ex aequo z Nelsonem Pessoa), uczestnik olimpiad w 1968, 1972 i 1980 roku, kiedy to zdobył złoty medal. Ciągle jeździ konno, uczy młodzież, bywa gościem honorowym imprez jeździeckich.
Oficjalna strona WWW: http://www.jankowalczyk.home.pl


Adam Królikiewicz [ 1 ]

Autor wznowionej niedawno książki "Jeździec i koń w terenie i skoku".
Urodził się w roku 1894. Major 1 Pułku Szwoleżerów, uczestnik kampanii wrześniowej. Na pierwszych w historii polskiego jeździectwa i sportu paryskich Igrzyskach Olimpijskich, w 1924 r., zdobył indywidualnie brązowy medal w konkursie skoków przez przeszkody (koń Picador). Na tych samych Igrzyskach, wraz z innymi jeźdźcami (Rómmel, Dziadulski, Szosland) zajmuje wśród 11 drużyn 6 miejsce w konkursie Pucharu Narodów. W 1926 r. w Nowym Jorku, razem z M. Toczkiem i K. Szoslandem, zdobywa Puchar Narodów. Nie sposób wymienić tutaj wszystkie jego sukcesy. W latach 1935-39 był szefem jazdy konnej w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Po II wojnie światowej, w latach 1953-64 był trenerem i konsultantem filmowym do spraw jeździeckich. Zmarł w roku 1966, na skutek wypadku przy kręceniu filmu Wajdy "Popioły".


Wojciech Mickunas [ 1 | 2 | 3 ]

Z notki biograficznej do jego książki "Trener radzi":
"Wojciech Mickunas urodzony 16 marca 1947 roku w Sompolnie na Kujawach, rozpoczął swoją pracę z końmi w wieku 13 lat. Zmiłowanie do koni zaszczepił w nim ojciec Jan Mickunas, znany jeszcze w okresie miedzywojennym jeździec i trener jeździectwa. (...) Wojciech Mickunas - III-krotny Mistrz Polski we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego i IX-krotny medalista Mistrzostw Kraju. Od 1972 roku trener. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W 1988 roku przygotował zespół Polski do Igrzysk Olimpijskich w Seulu, gdzie polscy jeźdźcy zajęli zespołwo czwarte miejsce. Trzykrotnie uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich: był zawodnikiem (1972 Monachium), trenerem (1988 Seul) i sędzią przeszkodowym (1992 Barcelona). Obecnie jest szkoleniowcem, sędzią jeździeckim, wciąż czynnie uprawia jazdę konną specjalizując się w szkoleniu młodych koni i w "leczeniu" koni z problemami psychicznymi."

Roman Krzyżanowski, "Konie i rumaki" 11/2001:
" ... Wojciech Mickunas jeden z autorytetów WKKW na świecie. Olimpijczyk i trener olimpijczyków, praktyk ale i intelektualista jeździectwa."


Bertalan de Némethy [ 1 ]

Z notki biograficznej do jego książki "Metoda Némethy":
"Bertalan de Némethy rozpoczął karierę jeździecką na Węgrzech. Jako oficer kawalerii był członkiem Węgierskiej kadry olimpijskiej w skokach przez przeszkody. Po II wojnie światowej osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie został trenerem narodowej ekipy w skokach. Stanowisko to zajmował przez 25 lat, prowadząc ekipę USA od zwycięstwa do zwycięstwa."

"Bertalan de Némethy jako trener ekipy w skokach przez przeszkody stał się w USA legendarną postacią. Sprawował tę funkcję przez 25 lat, doprowadzając ekipę amerykańską do zwycięstw w 6 Igrzyskach Olimpijskich, 5 Igrzyskach Panamerykańskich, 4 Mistrzostwach Świata i 144 Pucharach Narodów. Jego jeźdźcy, indywidualnie wygraki 72 Grand Prix, 44 rózne Mistrzostwa oraz setki konkursów."
Zmarł 16. stycznia 2002 r.